De echte rijkunst ontstond reeds in 2000 v.Chr toen het paard nog als strijdros werd ingezet.  Omdat een perfect afgericht paard in die tijd het verschil maakte tussen leven en dood, namen de ruiters de tijd om het paard perfect af te richten.  Dit is: soepel, wendbaar, buigzaam, sterk en gehoorzaam.  De ruiter kon het paard met de minste hulpgeving, soms zonder teugels, de moeilijkste oefeningen laten uitvoeren, vanuit de achterhand.

Het paard als strijdros bij de Oude Grieken: verzameld en reagerend op de lichtste hulpen!

Een dramatisch voorbeeld uit de moderne dressuursport, helaas volgen sommige recreatieve ruiters het voorbeeld in meer of mindere mate... De rode pijlen en circel zijn plaatsen waar het verschrikkelijk veel pijn doet. Er ontstaan scheuren in de banden van de halswervels, blokkades in de rug, en botwoekeringen op de lagen in de mond. Het paard krijgt hoofdpijn, kan moeilijk ademen en krijgt last van maag en darmen. Er is nog een hele lijst van gevolgen, te lang om hier op te noemen...

Heden ten dage is deze rijkunst bijna volledig verloren gegaan.  Bij de moderne ruitersport is het paard er voor de dressuur (voor het plezier van de ruiter), maar het zou anders moeten zijn, nl dat de dressuur er is voor het paard.  Dit wil zeggen: dat we dressuur gebruiken om het paard steeds beter te ontwikkelen zodat hij zijn ruiter kan dragen zonder overbelast te geraken.  Helaas worden paarden, ondanks dat bijna alle ruiters wel goede bedoelingen hebben, vaak verkeerd getraind, waardoor ze ongemak, pijn en vroegtijdige slijtage ondergaan.  Het gemiddelde sportpaard leeft, schrik niet, …  8 jaar….  Dit is ontzettend zielig, als je weet dat een goed getraind en gezond rijpaard tot zijn 30ste kan presteren!

Wil jij ook de beste kansen geven aan je rijpaard?  Een belangrijke stap daarin is het gymnastiseren en het rechtrichten.  Door middel van het rechtrichten kan je de natuurlijke scheefheid van je paard aanpakken, zodat hij niet éénzijdig en overmatig belast word door de ruiter.  Dit begint al bij het werk aan de hand en het longeren, maar later ook tijdens het rijden.  Rijkunst houdt in dat je het rijden als een kunst ziet waarin je je kan bekwamen, zodat je het paard steeds soepeler en sterker maakt, maar ook eleganter en trotser.  Je wil geen gebruik maken van dwang en pijn.  Wie echte rijkunst beoefent streeft ernaar om in harmonie met het paard te kunnen samenwerken en het paard tot op hoge leeftijd gezond en gelukkig te houden.

Naast een goede kennis over hoe een paard denkt en leert is het cruciaal dat je weet hoe een paard anatomisch en biomechanisch in elkaar zit.  En natuurlijk zal je als ruiter ook jezelf zo goed mogelijk moeten ontwikkelen indien je op zo’n manier wil rijden dat je echt kan spreken over een kunst!