Op mijn 13de begon ik met paardrijden en al gauw was ik dagelijks te vinden tussen de paarden. De microbe had me direct te pakken, alhoewel niemand in mijn familie met paarden omging.   Al van in het begin wist ik dat ik van paardrijden en paarden verzorgen mijn beroep wou maken.  Alhoewel iedereen mij dit afraadde, zette ik toch door, en ging ik ipv verder te studeren meteen werk gaan zoeken “in de paarden”.  Ik beoefende verschillende jobs in de paardensector vooraleer ik als zelfstandige aan de slag ging.  Mijn professionele carriere begon dus op 18-jarige leeftijd als groom, maar kort daarna trainde ik reeds jacht- en menpaarden.  Er zijn periodes geweest in mijn leven dat ik 6 tot 7uur per dag op een paard zat.  Ik was er als het ware mee vergroeid…  Ook op de manége, toen ik een jaar of 15 was, reed ik elke dag 1 tot meerdere uren paard.  Paarden die bokten of steigerden, daar zat ik niet mee in, ik herinner mij een paard op de manege die altijd steigerde, en waar we om beurt opgingen omdat we dat leuk vonden…  (waarom hij steigerde dat vroegen we ons toen nog niet af…). Na mijn terugkomst uit Portugal, waar ik een jaar als ruiter en trainer werkte,  besliste ik om een eigen bedrijf op te richten, zodat ik op mijn eigen manier paarden kon gaan trainen.  Ik merkte nl steeds meer dat ik niet meer kon functioneren op de manier dat de meeste werkgevers van mij verlangden…

 Op 20-jarige leeftijd was ik reeds in contact gekomen met wat men “natural horsemanship” noemt, via boeken en video’s.  Dit sprak mij toendertijd meteen aan, vooral ook omdat ik bepaalde technieken die ik erin las, al toepaste zonder te weten dat dit nu net de “natuurlijke” aanpak was.  (ik denk bvb aan het afbakenen van mijn persoonlijke ruimte).

Ik heb uren en uren op mijn eentje geoefend,  gesukkeld en oplossingen gezocht, goed leren kijken en luisteren naar het paard, en gaandeweg ontdekte ik wat werkte en niet werkte bij een bepaald paard…   Toen ik op 25-jarige leeftijd, na mijn terugkomst uit Portugal, als zelfstandige begon heb ik uiteraard nog veel fouten gemaakt, gelukkig maar, want daar kon ik alweer van leren….  Gedurende de voorbije jaren als zelfstandige trainer en instructrice deed ik heel wat ervaring op met tal van paarden en verschillende soorten problemen.  Mijn manier van omgaan met paarden is gedurende de jaren beïnvloed door verschillende strekkingen, zowel uit de NH-wereld als de klassieke rijkunst.  Na 16 jaar paarden verzorgen en trainen, waaronder bijna 10 jaar op zelfstandige basis ben ik tot een eigen manier van werken gekomen, nl Mindful Horsemanship, ofwel: het Horsefulness-trainingssysteem.

Op persoonlijk vlak verdiep ik mij al sinds mijn 20ste in alles wat met gezondheid te maken heeft, zoals voeding, alternatieve geneeswijzen, meditatie en mindfulness.  Dit heeft zeker een weerslag op hoe ik met paarden omga en les geef.